تا به حال این سوال ها و امثال آنها فکر کرده اید؟ اگه اجازه بدید من نظر شخصیم رو بگم.

من به عنوان یه پسر ۱۸ ساله چیز زیادی نمیتونم برای گفتن داشته باشم،چون نمیتونم دلیل قانع کننده ای  برای این گونه سوال ها پیدا کنم، فقط میتونم بگم آدمها بعضی چیز ها رو خیلی می پیچونن، چون دوست ندارن جوابش رو پیدا کنند، نمیخوام الکی با این حرفها مختون رو درد بیارم، خلاصه می گم:
حقیقت چیزی نیست جر اونی که ار اعماق وجودت فکر می کنی درسته! هیچ اصل و اصولی نمیتونه تو رو مجبور کنه چه کار کنی یا نکنی،مثلا اگه من به یکی سلام می کنم،کاری ندارم که ثواب داره یا کسی به من توصیه کرده، فقط به این دلیل که خودم بهش معتقدم، اگه به  کسی کمک کرده باشم به خاطر این نیست که یه کار خیر کردم و یه قدم به بهشت نزدیک میشم، حتی اگه این باور رو به من قبولانده باشن که مثلا کمک کردن به انسان ها گناه هست و به جهنم می روند، باز هم به کسی که محتاج هست کمک می کنم،چون خودم به آن معتقد هستم، نه این که کس دیگری خشنود می شود.
ایام ماه مبارک رمضان است،همه سعی می کنند که انسان خوبی باشند و یا به ظاهر انسان خوبی باشند،کار های خوبی انجام دهند، آیا به راستی اگر بتوانید کار خیری انجام دهید ولی هیچ احدی از آن آگاه نشود باز هم این کار را می کردید؟یا این که نه! می دانید که می توانید به کسی کمک کنید ولی کسی از نیت شما آگاه نشود و فقط به خاطر یک سو تفاهم همه فکر کنند که کار شرم آوری انجام داده اید، و شما به خاطر این کار خیرتان تحقیر خواهید شد.آیا این کار خیر را باز هم انجام می دادید؟! کاری به جواب فعلی شما ندارم،چون هر چیزی میتوانید به من جواب بدهید! بگویید به خودتان چه جوابی می دهید؟
منتظر جوابتان در نظرات هستم.